ئێواره‌ پاییزێکی کچاوییه‌ بانه‌ و

(1)
له‌ته‌نیشت سه‌همناکیته‌وه‌
سرته‌ په‌پووله‌یه‌کم و
له‌ قاڵدرمه‌کانی زه‌ینم ناچنه‌ سه‌ر ، هه‌یبه‌تت و
پێت هه‌میشه‌ په‌یکه‌رێکه‌ له‌ مه‌یدانی ڕامانما
که‌ نه‌دێی که‌ نه‌دێی
هێنده‌ نیشته‌ جێی زه‌مه‌نی
(2)
له‌ ناوه‌ندی ده‌ریاییه‌کانی چاوانت
حه‌ژمه‌تێکن هه‌ناسه‌م و
هه‌میشه‌ له‌م جه‌زر و مه‌دده‌دا
له‌که‌ناری ئه‌م دورگه‌
گریاناوی و بێتاقه‌ت هه‌ورێکن : ده‌ستم
(3)
له‌م قرتێنه‌ سه‌ر له‌ به‌ر بێ رۆحانه‌دا
کامه‌ ده‌ست بیکاته‌وه‌ و کامه‌ سینگ ئاره‌زوم بکات
باخه‌و بۆ به‌یانی بمانبات
لێگه‌ڕێ له‌م وه‌ڕه‌زیه‌ .
(4)
له‌ ته‌نیشت سه‌همناکیته‌وه‌ کوانێم ؟
کوا من :
به‌عه‌سای که‌سێک
به‌ئیشاره‌ی دۆشاومژه‌ی پێغه‌مبه‌رێک بتروخێنم
هاکوا
کوانێم؟
(5)
پرووشه‌ی سارده‌مه‌نی قژت و
ئه‌و تاڤگه‌ سه‌رتاپامه‌رگه‌ی
نه‌ له‌ڕۆمانسیه‌تمدا و نه‌ له‌ سروشتما
ئه‌و جه‌سته‌ نیوه‌ روته‌ی
نه‌ له‌شه‌هوانیه‌کانی حه‌قیقه‌تم و نه‌
له‌ مه‌جازیه‌تی فانتازیکما تۆی
با بوه‌رێ و
شێعر گسکێک بێت راتماڵم.
(6)
که‌م وانه‌بووه‌
که‌سێحراوی چێژێک بم و
دواتر له‌ ئیسته‌عاره‌ما وێنه‌ بیت
فغانی من هێنده‌ وێنه‌ن
شێعر به‌لایه‌ک
شعوریشم له‌ سێحرتدا بێ وێنه‌یه‌ .

اینهمه از ابرها باران نمی بارد که هیچ
شیر دستشویی هم جان می کند فقط باد می دهد بیرون
باد هر چه بادا آب
منتها نه زمزم ، آب شُرب این سد لعنتی در بانه که بوی گند می دهد
منتها بترکد این همه مغز که روی گوگرد سد می سازند
بترکد چهره هایی که از پول نفت خیلی با معرفتند .خوش تیپند و یک هاله سورئالیستی می چرخد دور سرشان خیر سرشان .
نمی شود نشود آسمان که به زمین نمی آید ما نمیریم و ببینیم گوسفند باگرگ دارد از یک جوی آب می خورد و
اگر بشود عجب گوسفند خری است که از حرامزاده گرگی نمی هراسد .
اعتراض نمی کنم مهم نیست بفرمایید قابل شمار ندارد همه چیزم ، شعورم ،
حقوق فردی ام و حتی محسوساتم ، بفرمایید(( بلا مانع است )) از رنجهای تاریخیمان تناول کنید
دست شما درد نکند ، ما نمی خوریم ، صرف شد .
قبضش رابفرستید . هزینه روشنایی معابر تاریکتان ، تامین هزینه های ایدئولوژی مسخره تان،
همه را بفرستید اشکالی ندارد .
ما نه، آدم اگر یکسال اینجا باشد سر تقسیم ارث پدری این خاک وزمین
حوصله اش سر می رود و با سرعت می زند به یک کوهی که فرهاد از خودش خجالت بکشد
ما نمی زنیم به کوه هیچ
کلاً زده شده ایم
آدم از گُل هم زده می شود چه رسد به گِل که در حمام روزی رسید از دست محبوبی به دستم .
منتها خیلی دلم تنگ است
خیلی می خواهد گریه ام بگیرد
که چرا اگرهم زاده شدم زاده ی تو
مگر مملکت قحطی بود
مگر کورش نمیتوانست برود افریقا حکومت کند
یا چرا ابن سینا ژاپنی نبود
یا چرا دیوانه شده ام این دم عصری که کسی بیاید و نعشم را ببرد ،
راستش دارم استحاله میشوم در این تمرکز ظلمت در روز
در این تنفر ظلمت از نور
می پوسم انگار یکجوری
ازبس که مُردم یا می خواهد خاکستر بشوم
بزنید کنار
دور بریزید مثله شده ام را در مهاباد
یا در اربیل یا در حوالی خانه فروهرها
یا بدترنام نویسیم کنید بعنوان بازمانده زلزله بم
خاکی توی سرم بکنید که معلوم شود اگر تنها توی اتاقی دارم تحلیل می روم
می بینم ،می شنوم و درک می کنم که دارد چه اتفاقی در این خرابه شده می افتد

به چه دردم مي خوري
اگر دوستم نداري
ككت هم مگر مي گزد هرچه Buzz مي زنم
نه فرود مي آيي روي باند فرود لبم
نه پر مي كشي مي روي
انگار مامور ول معطلي مايي
در حياط هم كه نمي نشيني
برفي ببارد تا گوله ات كند و بيفتي توحوض
اگر هم افتادي كسي به نامت پفك و نوشابه نمي سازد
ذغال شده اي از بس دودكش اين خانه ها لانه ات شده
يا تقصير اين چادر مشكي است كه روي مانتوي مشكي مي پوشي
خيلي بدي وقتي سرت را مي اندازي پايين و مي روي
حالم را مي گيري وقتي حال نداري
هميشه اينطوري هستي
معلوم است مرا اگردوست نداري
پس به چه دردم ميخوري .